Έκανα τις προάλλες ένα μικρό πείραμα: Βάδιζα τυχαία στους δρόμους της Αθήνας και ρωτούσα τους μασκοφόρους – όσους τις είχαν σηκωμένες ώς το μέτωπο – γιατί φοράνε μάσκα. Ρωτούσα, κυρίως, αυτούς που βάδιζαν σε άδειους δρόμους. «Συγνώμη. Γιατί φοράτε μάσκα; Ο δρόμος είναι άδειος, υπάρχει τόσος χώρος, τόση απόσταση. Νομίζετε ότι είναι κάτι μολυσματικό στον αέρα;»

Οι απαντήσεις που έλαβα ήταν κάτι σαν αυτές:

«Εε, εντάξει, όχι, αλλά θα μπω μετά σε κάποιο κατάστημα... και μετά, ίσως, κάπου αλλού.»

«Είναι καλύτερα να τη φοράς...»

«Εντάξει, δε μ’ενοχλεί να τη φοράω.»

«Ναι, υπάρχει μόλυνση στον αέρα.» (Πραγματικά, κάποιος το είπε αυτό!)

Σ’ένα λεωφορείο που ρώτησα συλλογικά τους επιβάτες, η αντίδρασή τους έγινε σχεδόν βίαιη! Εντάξει, δεν σηκώθηκαν να με δείρουν, αλλά ορισμένοι αντέδρασαν αρκετά σπασμωδικά (λες και τους είχες ρωτήσει γιατί φοράνε παντελόνι και δεν κυκλοφορούν ξεβράκωτοι) ή κάποιοι άλλοι το έπαιζαν ότι δεν άκουγαν. Οι μερικές απαντήσεις που έλαβα ήταν ότι, ναι, νομίζουν πως η μάσκα τούς προστατεύει.

Γενικά, δεν μπορώ να πω ότι ρώτησα πάρα πολύ κόσμο, αλλά ρώτησα τυχαία αποδώ κι αποκεί, κι αυτό νομίζω ότι σημαίνει κάτι.

Σημαίνει ότι τα λόγια όσων αμφισβητούν τα μέτρα για την πανδημία δεν φτάνουν αρκετά μακριά. Δεν φτάνουν όσο μακριά θα έπρεπε να φτάσουν. Ο κόσμος, κατά κύριο λόγο, ακούει τα μεγάλα κανάλια και κυριαρχείται από φόβο. Και δε σου λέω να μη φορούσαν μάσκα καθόλου (ειδικά στα ΜΜΜ) αλλά δεν θα έπρεπε, τουλάχιστον, να αμφισβητούν λιγάκι την υποτιθέμενη «προστασία» που τους προσφέρει η μάσκα;

Νομίζω πως όσοι θα ήθελαν να ξυπνήσουν τον κόσμο πρέπει να κάνουν μεγαλύτερες προσπάθειες.